Międzynarodowy Dzień Tańca 2022

Narodowy Instytut Muzyki i Tańca we współpracy z Międzynarodowym Instytutem Teatralnym (ITI) publikuje polskie tłumaczenie orędzia z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca 2022. Autorką tegorocznego orędzia jest tancerka i Dyrektorka Artystyczna Korean National Ballet Kang Sue-jin z Korei Południowej.

Pandemia Covid-19 wstrzymała nasze życie, z którego dotąd swobodnie korzystaliśmy. Zmusiła nas do ponownego przemyślenia pojęć „taniec” i „tancerka”/„tancerz”. Kiedyś taniec stanowił środek wyrazu i komunikacji poprzez gesty. Później przekształcił się w sztukę performatywną, poruszającą duszę i inspirującą publiczność. Taniec jest formą nietrwałą, trudną do odtworzenia po wykonaniu, ponieważ powstaje przy udziale całego ciała i duszy. Składa się z ulotnych chwil, dlatego tancerki i tancerze muszą być nieustannie w ruchu. Pandemia ograniczyła jednak, a nawet zablokowała, sztukę tańca w jej pierwotnej formie. Mimo poprawy sytuacji występy taneczne nadal podlegają licznym ograniczeniom. To skłania nas do pielęgnowania cennych wspomnień z czasów, kiedy tancerze i tancerki olśniewali niczym klejnoty, wyrażając ludzkie cierpienia i niepokoje, wolę i nadzieję życia, a ich sztuka rozświetlała świat. W podobny sposób pamięć o wstrząsie, jaki wywołała epidemia czarnej śmierci w średniowiecznej Europie, odcisnęła piętno na balecie Giselle, opowiadającym o miłości przekraczającej śmierć. Jego premiera w Operze Paryskiej 28 czerwca 1841 roku została przyjęta z niezwykłym entuzjazmem. Od tamtej pory Giselle wystawiano w Europie i na pozostałych kontynentach, aby pocieszyć i pokrzepić serca ludzi dotkniętych pandemią. Premierowe wykonanie tego baletu to również opowieść o niezwykłym duchu kobiety, która dzięki tańcowi wymyka się powadze świata. Samotna i zmęczona publiczność oczekuje od artystów współczucia i pocieszenia. Jako tancerze i tancerki wierzymy, że trzepot naszych skrzydeł wlewa w serca miłośników i miłośniczek sztuki tańca nadzieję oraz dodaje odwagi niezbędnej do pokonania pandemii.
Moje serce bije już szybciej.

Kang Sue-jin

POLSKIE ORĘDZIE NA MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TAŃCA 2022:

„Obyś żył w ciekawych czasach” głosi starożytna chińska klątwa. Nastały… ciekawe czasy. Trudne, tragiczne, ważne.

Trudne czasy kształtują silnych ludzi. Potraktujmy je jako możliwość. Możliwość sprawdzenia siebie i swojej wewnętrznej siły. Możliwość działania.

Sztuka i ludzie tańca nie pozostają obojętni wobec obecnych wydarzeń. Mamy swój język – ruch, który jest uniwersalny dla wszystkich ludzi. Operujemy narzędziem, które ma dużą moc. Doceńmy siłę przekazu sztuki tańca i zastanówmy się jak jej dobrze użyć na potrzeby obecnych czasów. Sztuka łączy, konsoliduje, rozwija, przynosi ukojenie, dobre przeżycia, jest wentylem emocji, pomaga oczyszczać i zrozumieć, oderwać się na chwilę od rzeczywistości i problemów nas otaczających. Zachęcam Państwa do rozwinięcia powyższej listy, przede wszystkim w działaniu.

To również doskonała okazja do przewartościowania swojego życia. Spojrzenia na siebie oraz swoje działania z innej, szerszej perspektywy. Zobaczenia prawdziwej skali problemów i rozgraniczenia co jest ważne, znaczące, a co błahe i niewarte uwagi. Docenienia jak dużo mamy i jak wspaniałą dziedziną sztuki mamy zaszczyt się zajmować. Zobaczenia szklanki do połowy pełnej.

Miałam pisać o tańcu, a piszę o życiu. Ale taniec to życie, nierozerwalnie ze sobą związane i wzajemnie oddziałujące. Z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca życzę nam wszystkim świata, w którym nadal będzie miejsce na sztukę, sztukę tańca i artystów.

Świata, w którym dalszy rozwój będzie możliwy i nie powstrzymany.

Świata, w którym będziemy lepszymi gospodarzami, w którym ucząc się na błędach przeszłości nauczymy się ich nie powielać.

Anna Hop