Od 1982 roku 29 kwietnia jest międzynarodowym świętem tańca. To również dzień, w którym świat upamiętnia urodziny Jeana-Georges’aNoverre’a, wybitnego francuskiego choreografa XVIII wieku, pierwszego wielkiego reformatora sztuki tańca. Domagał się on, aby taniec opowiadał wspaniałe historie o duszy i charakterze człowieka, podobnie jak w literaturze robią to sztuki Williama Szekspira. 

Taniec pozwala każdemu wyrażać swoje myśli, uczucia, emocje oraz marzenia w sposób, który jest uniwersalny dla każdego z nas: poprzez ruch, swobodnie, ponad barierami językowymi i kulturowymi. To forma sztuki, która pozwala przekroczyć granice naszych umysłów i ciał. Jest sposobem komunikacji, który rozumieją ludzie na całym świecie – symbolem otwartości, tolerancji i równości. Przekracza granice polityczne, kulturowe, pokoleniowe. Mowa ciała nigdy nie kłamie, jest językiem naszych instynktów, intuicji i serca.

Z biegiem lat Międzynarodowy Dzień Tańca stał się globalnym fenomenem jednoczącym społeczność taneczną na całym świecie. W tym dniu chcemy oddać hołd tańcowi i artystom reprezentującym wszystkie jego gatunki.

Przełamywanie barier, przekraczanie granic, otwieranie nowych tematów – tancerze i tancerki, choreografowie i choreografki próbują tego wszystkiego dokonać w swoich dziełach. Zespoły baletowe mogą być więc przykładem funkcjonowania w różnorodności, jaką oferuje XXI wiek.

Romina Kołodziej